Genellikle uykunun ilk üçte biri sırasında NREM döneminde ortaya çıkar. Çocuk uyku sırasında yataktan kalkar ve etrafta dolaşır, mekanik olarak tekrarlayan hareketler yapar. Örneğin kalkıp mutfağa gitme, buzdolabını açıp yemekleri döke saça çıkarma veya ortalıkta gördüğü yiyeceklerden yeme gibi otomatik nitelikte davranışları olur. En sık olarak 5 ile 15 yaş arasında görülür. Bu yaş çocuklarının % l5'i hayatlarında en az bir kere uykuda dolaşmışlardır. Bazen yattığı odadan ve evden dışarı çıkıp dışarıda dolaşırsa da çocukların çoğu yatakta oturup tekrarlayan hareketler yapar.
Nöbet sırasında çocuğun yüzü donuktur, tek bir noktaya bakarak hareket eder, çevresinin farkında değildir. Tepkisizdir, motor hareketleri beceriksizdir, bu nedenle bir kazaya uğrama olasılığı büyüktür. Uyandırmak güçtür, uyanırsa kısa bir konfuzyon ve yönelim bozukluğu olabilir. Birkaç dakika sonra zihinsel işlevlerde ve davranışlarında bozukluk kalmaz. Yumuşakça yönlendirilerek veya kendiliğinden birkaç dakika sonra yatağına döner. Nadiren uzun sürer, nöbet sırasında veya ertesi sabah olanları hatırlamaz.
Kaza olasılığına karşı önlem alınmalı, kapı pencere kilitlenmeli ve tehlikeli eşyalar ortadan kaldırılmalıdır. Psikomotor epilepsiden ayırt edilmelidir, ancak epileptik bozukluklarla eşzamanlı uyurgezerliğin bulunabileceği de unutulmamalıdır. Bütün uyku bozuklukları ciddi boyutlarda ve devamlı ise, iki neden akla gelir: Çocuktaki duygusal veya fiziksel bir bozukluğun uyku bozukluğuna yol açma olasılığı ilk nedendir, ikincisi, ailenin çocuğu sakinleştirmede yetersiz kalması, olayın Üstüne aşırı düşme ile ilişkili olabilir. Normalde
Kaynak :Prof.Dr. Aysel EKŞİ'nin "Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarının Psikososyal Yönü" kitabından alınmıştır.