UYKUDA KORKU

Çoğunlukla uykunun ilk üçte biri sırasında NREM döneminde, çocuğun uykuda geçirdiği şiddetli panik nöbetidir, Çocuk çığlık atarak oturur veya kalkar, korku içindedir, şaşkındır, maksatsız hareketler yapar, üstündekileri çıkarmak, yastıkları fırlatıp atmak gibi. Bağırır, anlamsız sesler çıkarır veya konuşur. Fakat kesinlikle ayılmamıştır. Bu nedenle söylenenleri anlamaz, sorulara yanıt vermez, anneyi babayı tanımaz, sakinleştirilemez. Taşikardi, hızlı soluk alıp verme, terleme gibi otonom uyarılma bulguları görülür, Yaralanmasının ve bir kazaya uğramasının engellenmesi önemlidir. Birkaç dakika veya saniye sonra kendiliğinden sakinleşir ve uykuya dalar. Uyanınca bu nöbeti hiç hatırlamaz.

Bu durum çocukların % 3'ünde her gece meydana gelir, % 50sinin ailesinde de görüldüğü için genetik geçişli olduğu düşünülür. Dramatik tabloya rağmen psikiyatrik bir bozuklukla ilişkisi saptanmamıştır. Nadiren büyük stresleri izleyen günlerde görülmüştür. Uyurgezerlik ile yakın ilişkisi bulunmaktadır. İkisinin de uykunun özellikle en derin 3. ve 4'ücü evrelerindeki uyarılma bozuklukları olduğu kabul edilmektedir. Çoğu çocuğun ailesinde de iki bozukluktan biri bulunur, Etiyolojide genetik, organik ve ruhsal etkenler rol oynar. Nadiren ileri yaşlara kadar devam eder.

Kaynak :Prof.Dr. Aysel EKŞİ'nin "Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarının Psikososyal Yönü" kitabından alınmıştır.

---