İlk altıncı aya kadar bebeklerin yaklaşık % 85'i gece boyunca hayli sakin ve muntazam uyur, bir yaşlarında hemen tamamının uykusu muntazam hale gelir, yaklaşık % 10'unun ise hemen her gece uyanma problemi olabilir. Bu, çocuğun yapısal özelliklerine, ailede stres veya anne de depresyon ve benzeri ruhsal etkenlere bağlı olabilir ki bu sorunun tedavisinde kuşkusuz olumsuz etkenlerin ortadan kaldırılması öncelik taşır. İkinci olarak çocuğun ve annenin davranışlarını değiştirme yaklaşımı denenebilir, örneğin anneden iki haftalık bir liste yapması ve listede hem çocuğun uyku durumunun hem de annenin buna tepkisinin kaydedilmesi; istenir. Böylece yapılan yanlış tutumlara dikkat çekilir ve değiştirmesi önerilir.
Daha büyük çocuklar endişe ve korku nedeniyle veya anne ve baba ile birlikte onların yatağında uyumak istediği için sık uyanıyor olabilir. Aynı şekilde bir listenin yapılması ve orada dikkati çeken olumsuz tutumların düzeltilmesi genellikle en etkili yöntemdir. Bütün bu önlemlere rağmen devam eden uyku problemi, derinde başka problemlerin var olduğunu düşündürür.